Merkez
Batı Karadeniz’in ayakta kalan tek antik kenti olan Düzce’nin tarihi, M.Ö. 1390-800 yılları arasında hüküm süren Hitit (Eti) Medeniyeti’ne kadar uzanır.
Düzce ve çevresi 15. yüzyıldan beri yerleÅŸim alanıdır. Bitinyalılar devrinde Prusias (Konuralp)’de yerleÅŸim yeri mevcuttu. Bugünkü Düzce’nin kurulu olduÄŸu alan bataklık haldeydi. Roma ve Bizans devrinde son kral IV. Nikomedes’in vasiyeti gereÄŸince M.Ö. 74 yılında Roma İmparatorluÄŸuna devredilmiÅŸtir. Bitinyalılar devrinde bataklık halinde bulunan Düzce Ovası, Romalılar zamanında ıslah edilerek ziraat için elveriÅŸli hale getirilmiÅŸtir. Romalılardan sonra bu bölge Bizanslıların eline geçti. Düzce’nin geliÅŸmesi Bizanslılar devrinin son zamanlarına rastlar.
Düzce, Orhan Gazi’nin komutanlarından Konuralp Bey’in Bizans Tekfurları ile 1323’te yaptığı savaÅŸlar sonucu Osmanlı topraklarına katıldı. Düzce’nin Konsapa adını alması bu devrededir. O zamanki yerleÅŸim merkezi GümüÅŸabadı’dır. Daha sonra ilçe merkezine Üskübü denildi. YerleÅŸim merkezi de Prusias (Üskübü) bugünkü Konuralp kasabası idi. Düzce bu dönemde, ticaret ve arazi bakımından ilk ilçe merkezi olan GümüÅŸabadı’yı gölgede bıraktı. Bu nedenle 1871 yılında yerleÅŸim yeri Düzce’ye nakledildi. 1869 yılına deÄŸin Kastamonu Vilayeti Bolu Mutasarrıflığı, Göynük Kasabası’na baÄŸlı bir bucak olarak tarihte yer almıştır. 1869 yılında ise Bolu Sancağı’na baÄŸlı Kaza olmuÅŸtur.
1999 yılında 17 AÄŸustos ve 12 Kasım depremlerini yaÅŸayan Düzce, 1’i yeni 7 ilçenin baÄŸlanmasıyla 09.12.1999 gün ve 23091 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 584 sayılı KHK uyarınca il olmuÅŸtur. İl toprakları, kıyı kesimi dışında ortası çukur, çevresi daÄŸlarla kuÅŸatılmış alanlardan oluÅŸur. Kuzey kesimde Akçakoca DaÄŸları, doÄŸu kesimde Bolu DaÄŸları, güneydoÄŸu ve güney kesimde de Abant DaÄŸları’nın batı uzantıları yer alır. Düzce’nin denizden yüksekliÄŸi 150 metredir. Orta kesimdeki çukur alanda tarımsal üretim açısından büyük önem taşıyan Düzce Ovası yer alır.
İlin baÅŸlıca akarsuyu Melen Çayı’dır. Akçakoca DaÄŸları’ndan doÄŸan bu akarsuyun Melen Gölü de denilen Efteni Gölü’ne kadarki bölümü Küçük Melen Çayı, bu gölle denize döküldüÄŸü MelenaÄŸzı arasındaki bölümüne de Büyük Melen Çayı adı verilir. Tarım alanlarının sulanması ve bu alanların taÅŸkından korunması amacıyla Küçük Melen Çayı üzerinde yapılan Hasanlar Barajı’nın tamamlanma tarihi 1972’dir. Hasanlar Baraj Gölü ildeki tek yapay göldür.
Düzce ili, Karadeniz Bölgesi’nin kıyı kesimlerinde görülen nemli ve fazla sert olmayan iklimin etkisi altındadır. Yıllık sıcaklık ortalaması 13,3 oC, yıllık toplam yağışların ortalaması 822,6 kg/m2 olup, ortalama nispi nem %75,2’dir. Düzce, doÄŸal bitki örtüsü açısından zengin sayılan bir ildir. Kıyı kesimi maki ve yalancı makiler, kıyı ardındaki daÄŸlar ise gürgen, kayın, kestane ve meÅŸelerden oluÅŸan ormanlarla kaplıdır. Düzce Ovası’nı kuÅŸatan daÄŸların alçak kesimlerinde geniÅŸ yapraklılardan, yüksek kesimlerinde ise karaçam, sarıçam ve köknarlardan oluÅŸan ormanlar vardır.